طلوع كن در من

دوستم داشته باش
چون خورشید
بتاب
بر غنچه های
ابريشم پیراهنم

و بر رگه هاى كبود
زنده يا مرده
سفيد و سياهِ انگشترم

مثال گنجشک باران دیده
فرود بیا
بر شانه های عریانم

سحرگاه جا خوش کن
چون هوای پاک
بر دم و بازدم سینه ام

بنشين كنارم ماهتابا
تكيه كن
بر بازوان خسته ام

1 کن در من

تا غروب برای ماندنت
چاره ای می اندیشم...،

#شعر_آزاد #شعرسپید

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 21:16 توسط rzgar alimoradi  |